Rosmarinus Officinalis ve deksametazonun deneysel superior mezenterik arter iskemi/reperfüzyon hasarında bölgesel ve uzak organ hasarı üzerindeki etkileri

Online Makale

Online Hizmetlere Toplu Bakış Online Kayıt ve Konaklama Online Bilimsel Program Dernekler İçin... Referanslarımız Telefon ve e-posta Desteği Bildiri özeti nedir? Bildiri özeti nasıl hazırlanır? Bildiri özeti örnekleri Kabul mektubu örnekleri

Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi

Rosmarinus Officinalis ve deksametazonun deneysel superior mezenterik arter iskemi/reperfüzyon hasarında bölgesel ve uzak organ hasarı üzerindeki etkileri [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]

Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Baskıdaki Makaleler: UTD-76449

Rosmarinus Officinalis ve deksametazonun deneysel superior mezenterik arter iskemi/reperfüzyon hasarında bölgesel ve uzak organ hasarı üzerindeki etkileri

Ugur KESICI¹, Zeynep Bilge Yavuz¹, Yahya Kaan Karatepe², Cumaali DEMİRTAŞ³, Kubra Bozali⁴, Mehmet Güray Duman¹, Tamer İmamoğlu⁵, Eray Metin Guler⁴, Sezen Koyuncu¹, Sevgi KESICI⁶, HASAN BERK ŞAHİN¹
¹Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi, Genel Cerrahi Kliniği, İstanbul, Türkiye
²Battalgazi Devlet Hastanesi, Genel Cerrahi Kliniği, Malatya, Turkiye
³Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Hamidiye Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoloji Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye
⁴Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Haydarpaşa Numune Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Tıbbi Biyokimya Bölümü, İstanbul, Türkiye
⁵Beykent Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Patoloji Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye
⁶Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Hamidiye Etfal Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Anesteziyoloji Ve Reanimasyon Bölümü, İstanbul, Türkiye

Giriş: Geleneksel cerrahiye kıyasla laparoskopik cerrahi tekniklere yönelimin giderek artması, iskemi/reperfüzyon (İ/R) hasarını önleyebilecek veya azaltabilecek yaklaşımlara olan gereksinimi artırmaktadır. İskemi/reperfüzyon hasarını önlemeye yönelik ideal tedavi yöntemi henüz belirlenmemiştir. Bu çalışmada, Rosmarinus officinalis (RO) ve deksametazonun iskemi/reperfüzyon hasarını azaltmadaki etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın hipotezi, RO'nun deksametazonun koruyucu etkilerini artırabileceği yönündedir. Çalışmanın primer sonlanım noktası oksidatif stres indeksi (OSI) olarak belirlenmiştir.

Yöntem: Çalışmaya 40 sıçan dahil edildi. Sıçanlar her biri 8 hayvandan oluşan beş gruba ayrıldı.

Grup S (Sham) (n=8): Laparotomi + 2 mL intraperitoneal izotonik
Grup C (Kontrol) (n=8): Laparotomi + 2 mL intraperitoneal izotonik + İ/R
Grup R (Rosmarinus) (n=8): Laparotomi + intraperitoneal 320 mg/kg/2 mL RO + İ/R
Grup D (Deksametazon) (n=8): Laparotomi + intraperitoneal 4 mg/kg/2 mL deksametazon + İ/R
Grup RD (Rosmarinus + Deksametazon) (n=8): Laparotomi + intraperitoneal 4 mg/kg/1 mL deksametazon + 320 mg/kg/1 mL RO + İ/R

Grup S dışındaki tüm sıçanlarda superior mezenterik arter bir saat süreyle oklüde edilerek iskemi oluşturuldu ve bunu bir saatlik reperfüzyon izledi. Reperfüzyonun sonunda biyokimyasal analizler için kan örnekleri, histopatolojik değerlendirme için ise doku örnekleri alındı.

Bulgular: R, D ve RD gruplarında ortalama TAS, TOS ve OSI değerleri, Kontrol Grubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdi (p=0,001). Benzer şekilde, R, D ve RD gruplarında ortalama MDA ve IMA düzeyleri de Kontrol Grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklı bulundu (p<0,001).

Sonuç: Çalışmamız, RO ile deksametazonun birlikte uygulanmasının, tek başına RO veya deksametazon uygulanmasına kıyasla iskemi/reperfüzyon hasarını azaltmada daha etkili olduğunu göstermiştir. Bu bulgular, deksametazon ve Rosmarinus officinalis kombinasyonunun intestinal iskemi/reperfüzyon hasarının tedavisinde umut verici bir terapötik strateji olabileceğini düşündürmektedir.

Anahtar Kelimeler: İskemi, reperfüzyon, superior mezenterik arter, deksametazon, Rosmarinus Officinalis, OSI, TAS, TOS.

Effects of Rosmarinus Officinalis and dexamethasone on regional and distant organ injury in experimental superior mesenteric artery Ischemia/Reperfusion injury

Ugur KESICI¹, Zeynep Bilge Yavuz¹, Yahya Kaan Karatepe², Cumaali DEMİRTAŞ³, Kubra Bozali⁴, Mehmet Güray Duman¹, Tamer İmamoğlu⁵, Eray Metin Guler⁴, Sezen Koyuncu¹, Sevgi KESICI⁶, HASAN BERK ŞAHİN¹
¹University Of Health Sciences, Prof. Dr. Cemil Tascioglu, Training And Research Hospital, Department Of General Surgery, Istanbul, Turkey
²Battalgazi State Hospital, Department Of General Surgery, Malatya, Turkiye
³University Of Health Sciences, Hamidiye Health Sciences Institute, Department Of Physiology, Istanbul, Turkiye
⁴University Of Health Sciences, Haydarpasa Numune, Training And Research Hospital, Department Of Medical Biochemistry, Istanbul, Turkiye
⁵Beykent University, Medical Faculty, Department Of Pathology, Istanbul, Turkiye
⁶University Of Health Sciences, Hamidiye Etfal, Training And Research Hospital, Department Of Anesthesiology And Reanimation, Istanbul, Turkiye

Introduction: The increasing tendency towards laparoscopic surgical techniques over traditional surgery highlights the need for measures to avoid or mitigate ischemia/reperfusion (I/R) injury. The ideal intervention for preventing ischemia/reperfusion injury has yet to be determined. This study sought to evaluate the effectiveness of Rosmarinus Officinalis (RO) and dexamethasone in mitigating ischemia/reperfusion injury. The hypothesis of this study is that RO can augment the protective effects of dexamethasone. The main endpoint of this trial was designated as OSI.
Method: The study involved 40 rats. The rats were divided into 5 equal groups. The groups included:
Group S (Sham) (n=8): laparotomy + 2 mL intraperitoneal isotonic
Group C (Control) (n=8): laparotomy + 2 mL intraperitoneal isotonic + I/R
Group R (Rosmarinus) (n=8): laparotomy + intraperitoneal 320 mg/kg/2mL RO +I/R
Group D (Dexamethasone) (n=8): laparotomy + intraperitoneal 4 mg/kg/2mL
Group RD (Rosmarinus+Dexamethasone) (n=8): Laparotomy+ intraperitoneal 4 mg/kg/1 mL Dexamethasone+320 mg/kg/1 mL RO+I/R.
All rats, except for Group S, underwent one hour of superior mesenteric artery ischemia followed by one hour of reperfusion. Subsequent to this interval, blood specimens were obtained for biochemical evaluation, and tissue specimens were procured for histological examination.
Results: In Groups R, D, and RD, the mean TAS, TOS, and OSI values were statistically significantly different compared to Group C (p=0.001). The mean MDA and IMA values in Groups R, D, and RD were also statistically significantly different compared to Group C (p<0.001).
Conclusion: Our investigation established that the concomitant administration of RO and dexamethasone is more efficacious in mitigating I/R damage than the use of RO or dexamethasone individually. These findings indicate that the combination of dexamethasone and Rosmarinus officinalis may be a promising therapeutic strategy for the treatment of intestinal ischemia–reperfusion injury.

Keywords: Ischemia, reperfusion, superior mesenteric artery, dexamethasone, Rosmarinus Officinalis, OSI, TAS, TOS.

Sorumlu Yazar: Ugur KESICI, Türkiye

ARAÇLAR